ماشین چینی بخریم یا ایرانی

خودروهای چینی نسل جدید، به‌ویژه مدل‌های تولیدشده پس از سال ۲۰۲۰، جهش کیفی بسیار قابل توجهی را تجربه کرده‌اند؛ تا جایی که بسیاری از کارشناسان بین‌المللی این دوره را «انقلاب کیفیت در صنعت خودروی چین» می‌نامند. شرکت‌هایی مانند چری، جک، جیلی، فیدلیتی و هاوال امروز نه تنها از نظر طراحی و فناوری به استانداردهای جهانی نزدیک شده‌اند، بلکه در زمینه مهندسی بدنه و ایمنی نیز پیشرفت‌هایی داشته‌اند که پیش از این در محصولات چینی دیده نمی‌شد.

استفاده از ورق‌های فولادی گالوانیزه با ضخامت بالاتر، خطوط رباتیک رنگ‌پاشی الکترواستاتیک، چسب‌های ساختاری در نقاط حساس شاسی و اتاق و همچنین بهره‌گیری از سامانه‌های هوشمند کنترل پایداری، نشان‌دهنده تلاش این شرکت‌ها برای بهبود واقعی کیفیت ساخت است.

برخی از مهم‌ترین دلایل این جهش کیفی عبارت‌اند از:

• سرمایه‌گذاری سنگین روی تحقیق و توسعه (R&D) و جذب مهندسان اروپایی و ژاپنی؛
• پلتفرم‌های نسل جدید مشترک با برندهای معتبر بین‌المللی؛
• استانداردسازی خطوط تولید بر اساس معیارهای اروپایی؛
• توسعه پلتفرم‌های الکتریکی و هیبریدی که نیازمند استحکام و ایمنی بالاتر هستند.

گزارش‌های مؤسسه C-NCAP که ساختار آزمون‌های آن مشابه Euro NCAP است نشان می‌دهد بسیاری از مدل‌های جدید چری، جک، فیدلیتی و هاوال موفق به دریافت ۵ ستاره ایمنی شده‌اند. این ستاره‌ها بر اساس آزمون‌های برخورد از جلو، برخورد جانبی، حفاظت از عابر پیاده و سیستم‌های کمکی رانندگی محاسبه می‌شوند. همین نتایج باعث افزایش اعتماد مصرف‌کنندگان داخلی و بازارهای صادراتی شده است.

در مقابل، صنعت خودروی ایران همچنان وابسته به پلتفرم‌های قدیمی با عمر ۲۰ تا ۳۰ سال است؛ پلتفرم PF1 (مورد استفاده در پژو ۲۰۶ و خانواده آن)، پلتفرم X200 سایپا و نسخه‌های توسعه‌یافته آن هنوز پایه اصلی بسیاری از محصولات فعلی‌اند. هرچند ایران‌خودرو و سایپا در سال‌های اخیر اقداماتی برای بهبود کیفیت مونتاژ و کنترل کیفی انجام داده‌اند اما همچنان ضعف‌های ساختاری پلتفرم‌های قدیمی اجازه رسیدن به سطح خودروهای جدید چینی را نمی‌دهد.

از مهم‌ترین چالش‌های رایج خودروهای داخلی می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

• صدای اضافه اتاق (NVH ضعیف) به دلیل طراحی قدیمی بدنه و ضعف اتصالات؛
• نفوذ گرد و غبار و آب‌بندی ناقص کابین در برخی مدل‌ها؛
• احتمال زنگ‌زدگی زودرس بخش‌هایی از بدنه به‌خصوص در مناطق مرطوب؛
• محدودیت‌های فنی در سیستم ایمنی و کمک‌راننده ناشی از پلتفرم قدیمی و نبود زیرساخت لازم.

در مجموع، تفاوت اصلی میان خودروهای چینی نسل جدید و خودروهای ایرانی در فاصله فناوری و پلتفرمی است؛ خودروهای چینی دهه جدید، بر پایه استانداردهای جهانی و با سرعت رشد بالا توسعه یافته‌اند، اما خودروهای ایرانی هنوز با محدودیت‌های زیرساختی و فنی دست‌وپنجه نرم می‌کنند و همین موضوع باعث شکاف قابل توجه در کیفیت نهایی تجربه رانندگی شده است.